presenzas

tu imagen, Silvio Rodríguez

seprentéame coas mans
percorrendo os mapas do meu corpo
cicatrizando os soños na realidade

serpentéame cos beizos
esmigallando paixóns renacidas
escorregando desexos dondos
que xa non serán amenceres prohibidos,
versos que debuxaron corpos redondos
en sabas anoitecidas
de pequenos universos acristalados.

serpentéame coas palabras
e náceme versos nos ollos famentos
de verbas para non se cumprir

serpentéame
enrédame
ampéame
pércorreme
escorrégame

...antes de que naza o sol e traia a túa eterna ausencia.