Feito real acontecido nun momento de choiva na cobertura dun pequeno garito-loja fronte ao castelo dos mouros en Sintra:
Eu comendo un sanduise. Unha familia ruidosa ao meu carón. Sae a nai furiosa da tenda porque a dependenta tratara mal (falara en moi malas formas) ao seu fillo.
Nai: pues estamos bien con esta imbécil. Y el niño sólo le pedía cambio... y muy educado. Será tonta!! Si no entiende español que lo aprenda, vamos!!
Nese momento boteille unha mirada abraiada que navegaba entre a súa prepotencia e a miña reprobación. Seguiu barullando, pero omitiu a recriminación á dependenta portuguesa que non lles falara en español. En fin, cousas veredes.
Feito irreal que podía ter acontecido en calquera lugar da meseta española ou proximidades castelán parlantes:
Entra unha portuguesa nunha tenda para comprar (non para pedir cambio). Gústanlle uns brincos pero non sabe como é que se chaman no idioma cervantino. Impertérrita e estirada a dependenta segue a atender outras persoas. Cando marcha comenta: "Si quieren viajar que aprendan español".
Segundo feito real. Viana do Castelo hora case de peche nunha tenda de agasallos varios. Mentres a dona-dependenta prepara os regalos cos seus lindos papeis e lazotes, aproveitamos para conversar. Comenta o estraño que é que lles falen en portugués os "turistas" e engade que a maioría deles teiman ata conseguir ser atendidos en español. Máis ca asombrada indignada, critico a prepotencia destes compradores raianos. Ela asinte resignada. É o que hai.
Conclusión, o español é un idioma útil tanto para viaxar como para ficar na casa.
...aínda que tamén é certo que hai outro moito máis útil (oops!) que é o inglés. Que ben quedan todos esforzándose en spikinglear con todo canto turista, emigrante ou bolseiro pasea pola terra. E éche que Shakespeare soa moito máis doce có Cervantes ese, e non digamos ca Camõens. Realmente é muito importante saber... IDIOMA.
...do cruce das linguas non falarei, teño que experimentalas un pouco máis antes de darlle ao tema. ;))
PD: non hai foto para o conto porque a cámara namorou de Lisboa e ficou lá :(
PD: non hai foto para o conto porque a cámara namorou de Lisboa e ficou lá :(
6 e eu diría máis...:
A prepotencia española. Altiva aos que eles consideran menos importantes ou máis pobres e rastrera aos que eles consideran poderosos ou máis importantes. Esixen que as sinalizacións estean en castelán en Galiza, Catalunya ou Euskadi e aceptan de bo grado que en Mallorca por exemplo haxa zonas que parecen un barrio londinense ou alemán. Esfórzanse en comprendelos e límpanlles as babas simplemente por crelos ricos e poderosos. Imperialismo mental e pouca cultura.
Saúdos
sería moi interesante ver esas caras de desconcerto, lástima que a súa cámara namorara de Lisboa.
biquiños,
A parvicie que nos leva a perder a nosa identidade e asimilarnos aos "poderosos". Un saúdo tamén para ti, Xan
Xa recuperei a cámara Aldabra. 15€ e solucionado. Agora teño que ver como quedaron as fotos.
Un bico
Faime graza cando un portugués tenta falarme español. Sería máis fácil que falase portugués amodo e xa se solucionaba o problema.
Eu tento falar en portugués cando estou en Portugal pero eles teiman en falarme en español.
Faime graza cando un portugués tenta falarme español. Sería máis fácil que falase portugués amodo e xa se solucionaba o problema.
Eu tento falar en portugués cando estou en Portugal pero eles teiman en falarme en español.
A mín tamén me falan en español os portugueses. Pero eu teimo e lles digo que non quero. Que percevo bem. E entón me din que falo portugués antigo, ou do norte. E seguimos a falar en lusitano.
Ver estas actitudes nos españois fóra... sempre serve para lembrar de onde vén un. Quen é, e quen non.
Coma se levásemos tatuado o pasaporte galego: http://ospasos.wordpress.com/2012/04/27/pasaporte-galego/
Enviar um comentário