Un só ruído nun só momento.
Renxer agudo de irtos intres.
Cristais debullados no alcatrán
intenso de neve e xeo.
Cerra os ollos na soidade escura
e non quere saber que pasou,
nin onde,
nin cando,
nin como.
Quere durmir no rebulir intenso
de ambulancias cinexéticas.
Choran palabras inconexas
de mulleres perdidas
(que non perversas).
Din que no aire non hai bolboretas
e ela soña que pode voar
coa hélice cuspindo desexos novos
mentres iamos camiño daquel xélido lugar.
Alonso Montero, in memoriam
-
Hoxe deixounos Xesús Alonso Montero, escritor, ensaísta, filólogo, membro
do Consello da Cultura Galega e da Real Academia Galega, a que presidiu no
perío...
Há 2 meses




0 e eu diría máis...:
Enviar um comentário