08/03/09

terra



Porque son terra
e amo a terra
e sinto a terra
e soño a terra.
Porque medro nesta terra
e vivo nesta terra
e choro nesta terra
e sorrío nesta terra
Porque me doe a terra
e sángrame a terra
e máncame a terra

Porque hoxe, máis ca nunca, sinto a ferida da terra
como o dragón dos tempos fuxidos
que aínda esperan un Artur liberador
ou unha Xenevra liberada.

5 e eu diría máis...:

monuzz disse...

unha década non pode rematar con dez séculos....

Andrea Breq disse...

...quería dejarte un beso grandote, para que lo recojas cuando vengas por aquí.

:D Quérote...( me encanta como suena)

Rgp disse...

Por que me gustan siempre tus caminos envueltos en el misterio de la naturaleza y vivos por la sobra de los arboles .... aqui estoy ... he seguido las huellas que vas dejando.

Besitos.

Paloma disse...

Niña, tienes esta casita un pelín abandonadilla. A ver si vienes a barrer las hojas caídas el otoño pasado y a quitar las telarañas que cuelgan de las esquinas. Ventila un poco, huele a cerrado... jjjj

En mi blog tienes un premio-juego que espero te guste y te animes a participar.

Biquiños, raiña.

xenevra disse...

Esto nació como almacén de letras para gardar resquicios. Nunca tuvo un futuor muy clarop, ni siquiera tuvo pasado ;)