Ruído II

Cristais rotos na escuridade
dun ruído xordo que se me crava
na cara, nos brazos, no peito,
en min.

Un golpe que me conquista
e esnaquiza os ollos do mar
nunha mañá ¿de luz?

Non recordo o instante da voz
que falaba sen parar.
Tampouco lembro a árbore
que me amou sen piedade.

O ruído é todo
na noite dun día de sol...

Pero doe tanto cando volven as malditas imaxes!!
_________________________________
Cristais: cristales
xordo: sordo
peito: pecho
lembrar (lembro): recordar